به راه کوی تو من هر چه انتظار کشیدم

                                     به وصل روی تو‌ای آرزوی جان نرسیدم

گهی به کوی تو همچون نسیم صبح گذشتم

                     گهی به بوی تو مانند غنچه جامه دریدم

به انتظار تو هر جا چو خاک راه نشستم

                       به جستجوی تو هر سؤ چو برق و با د دویدم

هزار بار چو دیوانه گان زدوریت امشب

                        به خواب رفتم و آسیمه سر ز خواب پریدم

به یادگار تو خطی‌ به موج دیده نوشتم

                         ز خط و خال تو نقشی بر آب دیده کشیدم

ندانم این غم دل را کجا برم به کی‌ گویم

                          که امشب از همه سؤ بسته است راه امیدم

۲۴ ،۲، ۲۰۱۰ نروژ